Υδραυλικό βαρούλκο με εργάτη για εργασίες πρόσδεσης: Ανάλυση αντιστάθμισης έλξης γραμμής έναντι ταχύτητας γραμμής

1. Τα βαρούλκα Capstan παρέχουν εκθετική δύναμη συγκράτησηςμέσω της μηχανικής τριβής, επιτυγχάνοντας 3-5 φορές την έλξη γραμμής των βαρούλκων τυμπάνου ίσου μεγέθους κινητήρα μέσω της εξίσωσης Euler capstan (T₂=T₁·e^(μ·θ))
2. Η έλξη της πετονιάς και η ταχύτητα της πετονιάς είναι αντιστρόφως ανάλογεςσε συστήματα σταθερής ισχύος· οι υψηλότερες απαιτήσεις έλξης σημαίνουν χαμηλότερες ταχύτητες λειτουργίας, καθιστώντας το μέγεθος του κινητήρα την κρίσιμη απόφαση για τις προδιαγραφές.
3. Ο τύπος του σχοινιού επηρεάζει δραματικά την απόδοση του εργάτη- το χαλύβδινο σύρμα απαιτεί συντελεστή τριβής ~0,15 έναντι ~0,12 του HMPE, ενώ ο συντελεστής ~0,25 του νάιλον επιτρέπει ελαφρύτερες διαμορφώσεις
4. Τα σχέδια πολλαπλών ταχυτήτων λύνουν το πρόβλημα του συμβιβασμούχρησιμοποιώντας αντλίες μεταβλητής εκτόπισης ή διατάξεις διπλού κινητήρα για τη βελτιστοποίηση τόσο των λειτουργιών υψηλής έλξης όσο και των τρόπων υψηλής ταχύτητας
5. Προφίλ πρόσδεσης ειδικά για σκάφηΠροσδιορίστε τις βέλτιστες προδιαγραφές του εργάτη: τα σκάφη ανοιχτής θάλασσας χρειάζονται 15-25 τόνους ρυμούλκησης με πετονιά / 0-15 m/min, τα ρυμουλκά απαιτούν 20-40 τόνους / 0-12 m/min και τα εμπορικά πλοία συνήθως χρειάζονται 10-20 τόνους / 0-20 m/min

Ως κάποιος που έχει αφιερώσει 15 χρόνια στην προδιαγραφή υδραυλικού εξοπλισμού πρόσδεσης για σκάφη που κυμαίνονται από παράκτιες φορτηγίδες 5.000 DWT έως VLCCs 300.000 DWT, έχω μάθει ότι το βαρούλκο με κάνουλα είναι αναμφισβήτητα το πιο παρεξηγημένο κομμάτι εξοπλισμού πρόσδεσης σε πλοίο. Οι περισσότεροι χειριστές, ακόμη και πολλοί ναυτικοί μηχανικοί, το θεωρούν απλώς «αυτό το πράγμα που τραβάει την πετονιά». Αλλά η κατανόηση της σχέσης μεταξύ της έλξης της πετονιάς και της ταχύτητας της πετονιάς - και του πώς η μηχανική τριβής κάνει τους κάνους να διαφέρουν ριζικά από τα βαρούλκα με τύμπανο - είναι το κλειδί για τον καθορισμό του σωστού εξοπλισμού για τις δραστηριότητές σας.

Σε αυτό το άρθρο, θα σας καθοδηγήσω στις αρχές της μηχανικής που καθιστούν τους εργάτες ελλιμενισμού την προεπιλεγμένη επιλογή για τη σύγχρονη πρόσδεση, θα αναλύσω τα μαθηματικά της δύναμης συγκράτησης που βασίζεται στην τριβή, θα εξηγήσω γιατί η επιλογή σχοινιού σας έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι νομίζετε και θα σας δείξω πώς να ταιριάξετε έναν εργάτη ελλιμενισμού στον συγκεκριμένο τύπο σκάφους σας. Είτε προδιαγράφετε νέο εξοπλισμό είτε βελτιστοποιείτε τις εργασίες πρόσδεσης, αυτός ο οδηγός θα σας δώσει την τεχνική βάση για να λάβετε τεκμηριωμένες αποφάσεις.

1. Γιατί τα βαρούλκα Capstan είναι η προεπιλεγμένη επιλογή για σύγχρονες εργασίες πρόσδεσης

Όταν ξεκίνησα για πρώτη φορά σε αυτόν τον κλάδο, παρακολούθησα έναν επιθεωρητή πλοίων να επιμένει για ένα βαρούλκο τυμπάνου για ένα νέο ρυμουλκό λιμανιού. Το πλοίο έπρεπε να χειρίζεται περιστασιακά βαριά ρυμούλκηση παράλληλα με τις τακτικές εργασίες πρόσδεσης. Έξι μήνες αργότερα, επέστρεψαν ζητώντας την προσθήκη ενός εργάτη. Ο λόγος είναι απλός: οι εργάτες αριστεύουν στο συγκεκριμένο έργο της τάνυσης και της φροντίδας των σχοινιών πρόσδεσης με τρόπους που τα βαρούλκα τυμπάνου απλά δεν μπορούν να ανταγωνιστούν.

Το θεμελιώδες πλεονέκτημα ενός εργάτη έγκειται στην ικανότητά του να παράγει υψηλή δύναμη συγκράτησης χωρίς να απαιτείται το δέσιμο ή το σταμάτημα της πετονιάς. Όταν μια πετονιά περνάει γύρω από ένα περιστρεφόμενο τύμπανο εργάτη (αυτό που ονομάζουμε «τροχιά» στη βιομηχανία), η τριβή μεταξύ του σχοινιού και της περιστρεφόμενης επιφάνειας δημιουργεί μια αυτοσφιγκτική λαβή. Όσο περισσότερο προσπαθεί να γλιστρήσει η πετονιά, τόσο πιο σφιχτά σφίγγει. Αυτό το φαινόμενο «άπειρης ώθησης» σημαίνει ότι ένας σχετικά μικρός κινητήρας μπορεί να δημιουργήσει τεράστιες δυνάμεις συγκράτησης - συχνά 3 έως 5 φορές μεγαλύτερες από αυτές που μπορεί να παράγει ένα συγκρίσιμο βαρούλκο τυμπάνου με την ίδια ισχύ κινητήρα.

Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα από τα αρχεία μου. Πέρυσι, προδιαγράψαμε έναν υδραυλικό κύλινδρο IYPJ-15 για ένα ρυμουλκό λιμένα 45 μέτρων. Το υπάρχον βαρούλκο καταστρώματος του σκάφους ήταν μια μονάδα τυμπάνου έλξης 15 τόνων με κινητήρα 55 kW. Ο ιδιοκτήτης ήθελε ίση ή καλύτερη ικανότητα έλξης σχοινιού για τις εργασίες πρόσδεσης. Αλλάζοντας σε κύλινδρο με κινητήρα 37 kW, πετύχαμε 18 τόνους έλξης σχοινιού, μειώνοντας παράλληλα την κατανάλωση ενέργειας. Η βασική διαφορά ήταν η μηχανική που βασίζεται στην τριβή έναντι του άμεσου μηχανικού πλεονεκτήματος του τυμπάνου.

Αλλά δεν πρόκειται μόνο για την ακατέργαστη δύναμη έλξης. Οι εργάτες υπερέχουν επίσης και στογραμμική τάση- η συνεχής, ελεγχόμενη κίνηση μιας πετονιάς υπό τάση. Όταν ένα σκάφος επανατοποθετείται ή συγκρατείται ενάντια σε ένα ρεύμα, ένας εργάτης μπορεί να διατηρήσει την ακριβή τάση της πετονιάς ενώ παράλληλα εκτελεί ή παραλαμβάνει την πετονιά με ελεγχόμενο τρόπο. Ένα βαρούλκο με τύμπανο, αντίθετα, απαιτεί συνεχή προσοχή από τον χειριστή για να αποτρέψει την εκτροπή της πετονιάς ή την ηλεκτροπληξία του πλοίου λόγω ακανόνιστης τάσης.

Αυτός ο συνδυασμός υψηλής δύναμης συγκράτησης και ακριβούς ελέγχου καθιστά τους εργάτες ελλιμενισμού την προεπιλεγμένη επιλογή για τις περισσότερες σύγχρονες εφαρμογές πρόσδεσης. Αποτελούν βασικό εξοπλισμό σε πλοία ανοιχτής θάλασσας, πολεμικά πλοία, ρυμουλκά λιμανιού και οποιοδήποτε σκάφος όπου οι ελεγχόμενες εργασίες πρόσδεσης αποτελούν τακτικό μέρος της λειτουργίας. Οι οδηγίες του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού στο MSC/Circ.860, μαζί με τις απαιτήσεις των νηογνωμόνων, αναγνωρίζουν αυτό το πλεονέκτημα παρέχοντας συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με τις προδιαγραφές των εργατών ελλιμενισμού που διαφέρουν από τις απαιτήσεις του βαρούλκου τυμπάνου.

2. Η Μηχανική Τριβής Πίσω από το Έλξη του Capstan: Γιατί οι Πολλαπλές Περιελίξεις Αλλάζουν τα Πάντα

Για να κατανοήσουμε γιατί οι εργάτες παράγουν τόσο εντυπωσιακή δύναμη συγκράτησης, πρέπει να εξετάσουμε τη φυσική πίσω από τη λαβή που βασίζεται στην τριβή. Εδώ είναι πουΕξίσωση εργάτη Eulerκαθίσταται απαραίτητο - είναι η μαθηματική βάση που διέπει πόση δύναμη μπορεί να παράγει ένας εργάτης με βάση την τριβή μεταξύ του σχοινιού και της επιφάνειας του τυμπάνου.

Η εξίσωση Euler είναι κομψά απλή αλλά ισχυρά προγνωστική:

> T₂ = T₁ × e^(μ×θ)

Οπου:

1. T₁ = η τάση στην πλευρά του φορτίου (η δύναμη που προσπαθεί να τραβήξει τη γραμμή μέσα από αυτήν)
2. T₂ = η τάση στην πλευρά κίνησης (η δύναμη που ασκείται από τον κινητήρα)
3. μ = ο συντελεστής τριβής μεταξύ σχοινιού και επιφάνειας τυμπάνου
4. θ = η συνολική γωνία περιτύλιξης σε ακτίνια (όχι μοίρες)
5. e = η φυσική σταθερά λογαρίθμου (~2,718)

Ας εξηγήσω τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ακόμα και ένα μόνο τύλιγμα γύρω από ένα τύμπανο εργάτη με συντελεστή τριβής 0,15 (τυπικό για χαλύβδινο σύρμα σε αυλακωτό χαλύβδινο εργάτη) δημιουργεί αξιοσημείωτη ισχύ συγκράτησης. Με τύλιγμα 180 μοιρών (π ακτίνια ή ~3,14), ο λόγος συγκράτησης είναι e^(0,15×3,14) = e^0,471 = 1,60. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 1 τόνο έλξης από τον κινητήρα εργάτη, ο εργάτης μπορεί να συγκρατήσει 1,6 τόνους φορτίου γραμμής. Αλλά αυτό είναι μόνο ένα τύλιγμα.

Εδώ είναι που γίνεται ενδιαφέρον. Με τρεις περιελίξεις γύρω από τον άξονα (540 μοίρες ή 3π ακτίνια), ο υπολογισμός γίνεται e^(0,15×9,42) = e^1,413 = 4,11. Τρεις περιελίξεις σας δίνουν πάνω από 4 φορές την ισχύ συγκράτησης. Με πέντε περιελίξεις (900 μοίρες ή 5π ακτίνια), έχετε e^(0,15×15,7) = e^2,355 = 10,52 - περισσότερο από 10 φορές την ισχύ συγκράτησης από τον ίδιο κινητήρα.

Αυτή η εκθετική σχέση είναι ο λόγος για τον οποίο ο σχεδιασμός των εργατών περιτύλιξης αφορά ουσιαστικά τη διαχείριση των γωνιών περιτύλιξης. Οι περισσότεροι εμπορικοί εργάτες περιτύλιξης σχεδιάζονται είτε με δυνατότητα 3 είτε με 5 εργατών περιτύλιξης, με τη διάταξη να επιτρέπει στους χειριστές να προσθέτουν εργάτες περιτύλιξης για μεγαλύτερη δύναμη συγκράτησης ή να μειώνουν τις εργάτες περιτύλιξης για μεγαλύτερη ταχύτητα πετονιάς. Οι "στροφές οδήγησης" που προκύπτουν από πάρα πολλές εργάτες περιτύλιξης υπό υψηλό φορτίο είναι μια συνηθισμένη λειτουργία αστοχίας, γι' αυτό και η σωστή εκπαίδευση στον αριθμό των εργατών περιτύλιξης είναι απαραίτητη.

Επιτρέψτε μου να σας δώσω πραγματικούς συντελεστές τριβής που έχω μετρήσει στο πεδίο:

1. Συρματόσχοινο από χάλυβα σε αυλακωτό χαλύβδινο εργάτημ = 0,12 έως 0,18 (συνήθως 0,15)
2. Συνθετικό σχοινί HMPE (Dyneema) σε χαλύβδινο εργάτη: μ = 0,08 έως 0,12 (συνήθως 0,10-0,12)
3. Σχοινί πολυαμιδίου (νάιλον) σε χαλύβδινο εργάτημ = 0,20 έως 0,30 (συνήθως 0,25)
4. Σχοινί πολυεστέρα σε χαλύβδινο εργάτημ = 0,15 έως 0,22 (συνήθως 0,18)
5. Σχοινί από φυσικές ίνες (Μανίλα) σε χαλύβδινο εργάτη: μ = 0,30 έως 0,40 (αυξάνεται με τη φθορά)

Αυτοί οι αριθμοί έχουν πρακτικές επιπτώσεις. Όταν καθορίζουμε εργάτες για λειτουργίες με πετονιές HMPE, συνήθως πρέπει να λάβουμε υπόψη μια μείωση 20-25% στη δύναμη συγκράτησης σε σύγκριση με τις λειτουργίες με χαλύβδινο σύρμα. Αντίθετα, οι πετονιές από νάιλον - ενώ έχουν χαμηλότερα φορτία λειτουργίας - παρέχουν στην πραγματικότητα καλύτερη πρόσφυση τριβής, επιτρέποντας σε μικρότερους εργάτες να επιτύχουν ισοδύναμη δύναμη συγκράτησης.

Η μαθηματική απλότητα της εξίσωσης Euler είναι ταυτόχρονα η δύναμή της και μια προειδοποίηση. Η εξίσωση υποθέτει ομοιόμορφη τριβή κατά μήκος της περιτύλιξης, σταθερή γωνία περιτύλιξης και καμία δυναμική επίδραση. Στην πραγματικότητα, η φθορά του σχοινιού, η επιφανειακή μόλυνση (λάδι, γράσο, αλάτι) και η δυναμική φόρτιση μπορούν να αλλάξουν σημαντικά αυτές τις υποθέσεις. Συνιστώ πάντα να καθορίζετε εργάτες με περιθώριο τουλάχιστον 20% πάνω από τις υπολογισμένες απαιτήσεις, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές συνθήκες.

3. Έλξη γραμμής έναντι ταχύτητας γραμμής: Η βασική αντιστάθμιση στη διαστασιολόγηση του κινητήρα εργάτη

Μεταξύ των πιο συνηθισμένων ερωτήσεων που λαμβάνω από τους χειριστές σκαφών και τα ναυπηγεία είναι η διαστασιολόγηση του κινητήρα: "Πώς επιτυγχάνουμε υψηλή έλξη γραμμής και καλή ταχύτητα γραμμής;" Η ειλικρινής μου απάντηση είναι ότι με ένα υδραυλικό σύστημα σταθερής μετατόπισης με έναν κινητήρα, γενικά δεν μπορείτε - όχι ταυτόχρονα. Αυτός είναι ο θεμελιώδης συμβιβασμός στην καρδιά των προδιαγραφών του εργάτη και η κατανόησή του είναι απαραίτητη για να κάνετε τη σωστή επιλογή εξοπλισμού.

Η φυσική είναι απλή. Η ισχύς του υδραυλικού συστήματος είναι το γινόμενο της πίεσης και της ροής:

> Ισχύς = Πίεση × Ροή

Η ισχύς του κινητήρα είναι συνήθως σταθερή (υποθέτοντας ότι η αντλία και ο κινητήρας έχουν σταθερή χωρητικότητα). Για να επιτευχθεί υψηλή έλξη γραμμής, χρειάζεστε υψηλή υδραυλική πίεση. Για να επιτευχθεί υψηλή ταχύτητα γραμμής, χρειάζεστε υψηλό ρυθμό ροής. Δεδομένου ότι η ισχύς είναι σταθερή, η αύξηση της μίας μειώνει απαραίτητα την άλλη. Είναι σαν να προσπαθείτε να σπρώξετε ένα βαρύ αντικείμενο γρήγορα - χρειάζεστε περισσότερη δύναμη (πίεση) ή να το μετακινήσετε περισσότερο (ροή), αλλά οι μύες σας (ισχύς κινητήρα) μπορούν να κάνουν μόνο τόσα πολλά.

Επιτρέψτε μου να σας δώσω μια εικόνα με τις πραγματικές προδιαγραφές της σειράς IYPJ. Το IYPJ-15 με κινητήρα 37 kW που λειτουργεί με τυπική πίεση λειτουργίας 250 bar, προσφέρει περίπου 18 τόνους έλξης πετονιάς με ταχύτητα πετονιάς 0-3 m/min. Αλλά αν μειώσετε την απαίτηση φορτίου σε 12 τόνους, η ταχύτητα πετονιάς αυξάνεται σε περίπου 8-10 m/min. Στους 6 τόνους, μπορείτε να επιτύχετε 15-18 m/min. Αυτή η μη γραμμική σχέση αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι η ταχύτητα πετονιάς επηρεάζεται επίσης από τη διάμετρο του τυμπάνου του εργάτη και τη διαμόρφωση περιτύλιξης.

Αυτή η αντιστάθμιση έχει πραγματικές λειτουργικές επιπτώσεις. Σκεφτείτε μια τυπική λειτουργία πρόσδεσης VLCC σε έναν τερματικό σταθμό πετρελαίου. Το σκάφος πρέπει να δέχεται σχοινιά πρόσδεσης με ταχύτητα περίπου 15-20 m/min κατά την προσέγγιση και την τοποθέτηση. Αλλά μόλις η σχοινιά τεντωθεί έναντι των εμπλεκομένων, η ίδια λειτουργία μπορεί να απαιτήσει 20+ τόνους δύναμης συγκράτησης για να διατηρηθεί το σκάφος στη θέση του έναντι της δράσης του ρεύματος και των κυμάτων. Αυτές είναι ασύμβατες απαιτήσεις για έναν εργάτη μίας ταχύτητας.

Η λύση που υιοθετούν οι περισσότεροι χειριστές είναι ο συμβιβασμός. Καθορίζουν τους εργάτες που έχουν μέγεθος για την πιο κρίσιμη απαίτηση - συνήθως την απαίτηση δύναμης συγκράτησης - και αποδέχονται χαμηλότερες ταχύτητες γραμμής κατά τη διάρκεια των εργασιών τάνυσης. Εναλλακτικά, ορισμένοι χειριστές καθορίζουν πολλαπλές ταχύτητες εργατών είτε με μηχανικά είτε με υδραυλικά μέσα. Θα καλύψω λεπτομερώς τα σχέδια πολλαπλών ταχυτήτων αργότερα σε αυτό το άρθρο, αλλά το βασικό σημείο είναι ότι το συμβιβασμό μπορεί να επιλυθεί μέσω του σχεδιασμού του συστήματος, όχι μέσω της αγνόησής του.

Για πρακτικές προδιαγραφές, συνιστώ να προσδιορίσετε τις μέγιστες απαιτήσεις σας και για τις δύο παραμέτρους και στη συνέχεια να αποφασίσετε ποια είναι πιο κρίσιμη για τις δραστηριότητές σας. Τα ρυμουλκά λιμανιού και τα σκάφη ανοιχτής θάλασσας συνήθως δίνουν προτεραιότητα στην υψηλή έλξη σχοινιού (15-25 τόνοι) με μέτρια ταχύτητα σχοινιού (0-15 m/min). Τα εμπορικά πλοία που δίνουν προτεραιότητα στην γρήγορη διαχείριση σχοινιού πρόσδεσης ενδέχεται να δέχονται 10-15 τόνους με ταχύτητα 15-25 m/min. Δεν υπάρχει καθολική απάντηση - η σωστή προδιαγραφή εξαρτάται αποκλειστικά από το επιχειρησιακό σας προφίλ.

Ένα τελευταίο σημείο σε αυτόν τον συμβιβασμό που συχνά παραβλέπεται: η διάμετρος του σχοινιού έχει τεράστια σημασία. Ένα μεγαλύτερο σχοινί σημαίνει μεγαλύτερη διάμετρο περιτύλιξης στον άξονα περιστροφής, η οποία με σταθερή ταχύτητα περιστροφής δίνει υψηλότερη ταχύτητα πετονιάς (αφού ταχύτητα = π × διάμετρος × σ.α.λ.). Αλλά ένα μεγαλύτερο σχοινί σημαίνει επίσης υψηλότερες δυνάμεις τριβής στον άξονα περιτύλιξης, γεγονός που αυξάνει την αποτελεσματική δύναμη συγκράτησης. Αυτή η αλληλεπίδραση σημαίνει ότι ο καθορισμός των αναμενόμενων μεγεθών σχοινιών πριν από την επιλογή ενός άξονα περιστροφής είναι απαραίτητος - δεν μπορείτε να καθορίσετε με ακρίβεια έναν άξονα περιστροφής χωρίς να γνωρίζετε ποιο μέγεθος σχοινιού θα χειριστεί.

4. Επίδραση τύπου σχοινιού: Γιατί το χαλύβδινο σύρμα, το HMPE και το νάιλον απαιτούν διαφορετικές διαμορφώσεις εργάτη

Από την εμπειρία μου, η πιο υποπροσδιοριζόμενη παράμετρος στην επιλογή εργάτη είναι η συμβατότητα σχοινιών. Δεν μπορώ να μετρήσω τις φορές που έχω δει έναν εργάτη να έχει καθοριστεί για "εργασίες πρόσδεσης" χωρίς να λάβω υπόψη μου τους τύπους σχοινιών που θα χρησιμοποιηθούν μαζί του. Το αποτέλεσμα είναι είτε κακή απόδοση, είτε επιταχυνόμενη φθορά, είτε και τα δύο. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω γιατί η επιλογή σχοινιών έχει σημασία και πώς διαφορετικοί τύποι σχοινιών απαιτούν διαφορετικές διαμορφώσεις εργάτη.

Όπως ανέφερα στην ενότητα για την τριβή, διαφορετικά υλικά σχοινιών έχουν δραματικά διαφορετικούς συντελεστές τριβής σε χαλύβδινες επιφάνειες. Αλλά η τριβή είναι μόνο η αρχή.ευκαμψία, αντοχή στην τριβή, συμπεριφορά ερπυσμού, καιδύναμη θραύσηςδιαφορετικών τύπων σχοινιών αλληλεπιδρούν όλα με το σχεδιασμό του εργάτη με πολύπλοκους τρόπους.

Σχοινί από χαλύβδινο σύρμαπαραμένει η παραδοσιακή επιλογή για πρόσδεση βαρέως τύπου, και για καλό λόγο. Προσφέρει την υψηλότερη αναλογία αντοχής θραύσης προς διάμετρο, εξαιρετική αντοχή στην τριβή, ελάχιστη ερπυσμό (τέντωμα υπό φορτίο) και προβλέψιμη συμπεριφορά τριβής. Για εφαρμογές σε εργάτες, το χαλύβδινο σύρμα έχει επίσης το πλεονέκτημα ότι καθαρίζεται και συντηρείται εύκολα - μια συρμάτινη βούρτσα και περιστασιακό λάδωμα μπορούν να αποκαταστήσουν την απόδοση τριβής. Η τυπική προδιαγραφή για πρόσδεση σε χαλύβδινο σύρμα είναι σχοινί συμβατό με το πρότυπο ISO 17325 με ελάχιστη δύναμη θραύσης που αντιστοιχεί στη μέγιστη έλξη της πετονιάς του εργάτη, συνήθως με συντελεστή ασφαλείας 5:1 ή υψηλότερο.

Το μειονέκτημα του χαλύβδινου σύρματος είναι το βάρος και ο χειρισμός. Ένα χαλύβδινο συρματόσχοινο 24 mm είναι βαρύ και απαιτεί προσεκτικό χειρισμό για την αποφυγή τραυματισμών. Το πιο σημαντικό είναι ότι το χαλύβδινο σύρμα είναι ευαίσθητο στη διάβρωση και απαιτεί τακτική επιθεώρηση για σπασμένα σύρματα. Όταν χρησιμοποιείται σε εργάτες, το χαλύβδινο σύρμα απαιτεί καθαρά, αυλακωτά τύμπανα για την αποφυγή ζημιάς στο σύρμα και την εξασφάλιση ομοιόμορφης κατανομής της περιτύλιξης. Έχουμε παρατηρήσει σημαντική υποβάθμιση της απόδοσης όταν το χαλύβδινο σύρμα χρησιμοποιείται σε φθαρμένα ή αυλακωτά τύμπανα εργάτη λόγω ανομοιόμορφης κατανομής φορτίου.

HMPE (Πολυαιθυλένιο Υψηλού Μέτρου Ελαστικότητας)Το σχοινί, κοινώς γνωστό με την επωνυμία Dyneema, έχει φέρει επανάσταση στην πρόσδεση από συνθετικό σύρμα τα τελευταία χρόνια. Προσφέρει περίπου το 1/8 του βάρους του χαλύβδινου σύρματος για ισοδύναμη αντοχή, εξαιρετική αντοχή στην κόπωση και καλή απόδοση στην τριβή. Για εφαρμογές με εργάτη, τα πλεονεκτήματα του HMPE περιλαμβάνουν την ευκολία χειρισμού και τα μειωμένα φορτία υλικού καταστρώματος.

Η πρόκληση με το HMPE σε εργάτες είναι ο χαμηλότερος συντελεστής τριβής και ένα φαινόμενο που ονομάζεταιανατριχιάζωΜε σταθερό φορτίο με την πάροδο του χρόνου, το HMPE θα τεντωθεί σταδιακά (ερπυσμός), γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε «απώλεια» τάσης στις γραμμές πρόσδεσης κατά την παρατεταμένη πρόσδεση. Ο χαμηλότερος συντελεστής τριβής (συνήθως μ = 0,10-0,12 έναντι 0,15 για χαλύβδινο σύρμα) σημαίνει ότι οι εργάτες που έχουν μέγεθος για χρήση σε HMPE πρέπει συχνά να είναι ένα μέγεθος μεγαλύτεροι από τις αντίστοιχες εφαρμογές χαλύβδινου σύρματος για να επιτευχθεί η ίδια δύναμη συγκράτησης. Ορισμένοι χειριστές το επιλύουν αυτό μέσω μοτίβων περιτύλιξης "σχήματος 8" ή προσθέτοντας ουρά (επιπλέον περιτυλίξεις στην πλευρά εξόδου) για να αυξηθεί η αποτελεσματική γωνία περιτύλιξης.

Από τις τεχνικές οδηγίες της DSM σχετικά με τα σχοινιά Dyneema, η συνιστώμενη διαμόρφωση για τη χρήση εργάτη περιλαμβάνει συσκευές τάνυσης για τη διατήρηση της τάσης της πετονιάς και την αντιστάθμιση της αρχικής ελαστικής τάνυσης και του ερπυσμού. Συνήθως συνιστούμε στους χειριστές που χρησιμοποιούν HMPE να προσθέτουν 15-20% στην υπολογιζόμενη χωρητικότητα του εργάτη για να λάβουν υπόψη τη μειωμένη απόδοση τριβής.

Νάιλον και πολυεστέραςΤα σχοινιά έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά. Το νάιλον προσφέρει εξαιρετική απορρόφηση ενέργειας (κρίσιμη για τα φορτία εμπλοκής και τη δράση των κυμάτων) και καλή πρόσφυση στους εργάτες, αλλά υποφέρει από σημαντικό ερπυσμό και απορρόφηση νερού. Ο πολυεστέρας προσφέρει μια μέτρια λύση - καλύτερη αντοχή στον ερπυσμό από το νάιλον, καλύτερη αντοχή στην υπεριώδη ακτινοβολία από το HMPE και καλές ιδιότητες τριβής, αλλά με μεγαλύτερο βάρος από οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική λύση.

Για πρακτικές λεπτομέρειες, προτείνω την ακόλουθη προσέγγιση:

1. Προσδιορίστε τον κύριο τύπο σχοινιού σας με βάση τις λειτουργίες του σκάφους
2. Χρησιμοποιήστε τον κατάλληλο συντελεστή τριβής στους υπολογισμούς της εξίσωσης Euler
3. Λάβετε υπόψη τυχόν δευτερεύοντες τύπους σχοινιών στην προδιαγραφή
4. Βεβαιωθείτε ότι το φινίρισμα της επιφάνειας του τυμπάνου εργάτη είναι κατάλληλο (λεία για χαλύβδινο σύρμα, αυλακωτή για συνθετικό σχοινί)
5. Σκεφτείτε εάν ο εργάτης θα χρειαστεί να χειρίζεται μικτούς τύπους σχοινιών (κοινό στις λειτουργίες των σκαφών)

Έχω διαπιστώσει ότι ένας καλά προδιαγεγραμμένος εργάτης θα πρέπει να χειρίζεται τουλάχιστον δύο διαφορετικούς τύπους σχοινιών χωρίς σημαντική υποβάθμιση της απόδοσης. Αυτή η ευελιξία είναι ιδιαίτερα πολύτιμη για πλοία που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά λιμάνια ή με ποικίλες απαιτήσεις ναύλωσης.

5. Σχεδιασμός πολλαπλών ταχυτήτων: Πώς τα σύγχρονα συστήματα βελτιστοποιούν και τις δύο παραμέτρους

Όταν ξεκίνησα για πρώτη φορά σε αυτόν τον κλάδο, οι εργάτες ήταν ουσιαστικά συσκευές μίας ταχύτητας. Έπαιρνες αυτό που παρείχε ο κινητήρας και το υδραυλικό σύστημα, και αυτό ήταν όλο. Τα σύγχρονα υδραυλικά συστήματα το έχουν αλλάξει αυτό εντελώς, και η αντιστάθμιση μεταξύ έλξης γραμμής και ταχύτητας γραμμής που περιέγραψα στην Ενότητα 3 είναι πλέον επιλύσιμη μέσω διαφόρων προσεγγίσεων σχεδιασμού.

Η πιο συνηθισμένη διάταξη πολλαπλών ταχυτήτων χρησιμοποιεί έναυδραυλική αντλία μεταβλητής μετατόπισηςσε συνδυασμό με κινητήρα σταθερής μετατόπισης. Μεταβάλλοντας την μετατόπιση της αντλίας (ουσιαστικά πόσο υδραυλικό υγρό κινεί ανά περιστροφή), το σύστημα μπορεί να μεταβάλλει την ταχύτητα του κινητήρα ανεξάρτητα από τη ροπή του - και επομένως ανεξάρτητα από την έλξη της γραμμής. Σε χαμηλή μετατόπιση, η αντλία κινεί λιγότερο υγρό ανά περιστροφή, επιτρέποντας υψηλότερες ταχύτητες κινητήρα και επομένως υψηλότερες ταχύτητες γραμμής, αλλά με χαμηλότερη διαθέσιμη ροπή. Σε υψηλή μετατόπιση, η αντλία κινεί περισσότερο υγρό, παράγοντας υψηλότερη ροπή (και επομένως υψηλότερη έλξη γραμμής) αλλά σε χαμηλότερη ταχύτητα.

Αυτό το σύστημα ελέγχεται μέσω των ηλεκτρονικών συστημάτων υδραυλικού συστήματος του σκάφους και τα σύγχρονα ολοκληρωμένα συστήματα ελέγχου επιτρέπουν προκαθορισμένες διαμορφώσεις ταχύτητας/δύναμης για διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας. Έχω δει συστήματα με 3, 5, ακόμη και 7 διακριτές ρυθμίσεις ταχύτητας, αν και η 3 είναι η πιο συνηθισμένη για τις εργασίες πρόσδεσης.

Η διαμόρφωση συνήθως μοιάζει με αυτό:

1. Χαμηλή ταχύτητα (λειτουργία τάνυσης): Μέγιστη έλξη πετονιάς, ελάχιστη ταχύτητα πετονιάς - για τελική τάνυση και συγκράτηση
2. Μέτρια ταχύτητα (λειτουργία)Ισορροπημένη έλξη και ταχύτητα σχοινιού - για γενικές εργασίες πρόσδεσης
3. Υψηλή ταχύτητα (λειτουργία)Μειωμένη έλξη πετονιάς, μέγιστη ταχύτητα πετονιάς - για την εκκαθάριση πετονιών κατά την προσέγγιση

Για παράδειγμα, η διαμόρφωση πολλαπλών ταχυτήτων IYPJ-20 με κινητήρα 55 kW αποδίδει περίπου 25 τόνους στα 2-3 m/min σε χαμηλή ταχύτητα, 18 τόνους στα 8-10 m/min σε μεσαία ταχύτητα και 10 τόνους στα 20-25 m/min σε υψηλή ταχύτητα. Αυτή η ευελιξία επιτρέπει σε ένα μόνο κομμάτι εξοπλισμού να χειρίζεται το πλήρες φάσμα των εργασιών πρόσδεσης χωρίς συμβιβασμούς.

Μια δεύτερη προσέγγιση χρησιμοποιείδιατάξεις διπλού κινητήραόπου δύο ανεξάρτητοι υδραυλικοί κινητήρες κινούν το τύμπανο εργάτη. Ο ένας κινητήρας έχει διαστάσεις για λειτουργίες υψηλής ροπής, ενώ ο δεύτερος προσθέτει δυνατότητα ταχύτητας για λειτουργία. Οι κινητήρες μπορούν να ενεργοποιηθούν είτε ανεξάρτητα είτε μαζί, παρέχοντας τρεις ξεχωριστές διαμορφώσεις λειτουργίας χωρίς την πολυπλοκότητα των αντλιών μεταβλητής εκτόπισης.

Έχουμε εγκαταστήσει αρκετά συστήματα διπλού κινητήρα σε σκάφη ανεφοδιασμού ανοιχτής θάλασσας και η λειτουργική ανατροφοδότηση ήταν θετική. Οι καπετάνιοι αναφέρουν ότι η δυνατότητα εναλλαγής μεταξύ λειτουργίας υψηλής έλξης και υψηλής ταχύτητας χωρίς αναμονή ή συμβιβασμούς έχει βελτιώσει σημαντικά την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας πρόσδεσης.

Μια τρίτη, λιγότερο συνηθισμένη προσέγγιση χρησιμοποιεί μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων - ουσιαστικά ένα κιβώτιο ταχυτήτων που παρέχει διαφορετικές σχέσεις μετάδοσης μεταξύ του κινητήρα και του τυμπάνου του εργάτη. Ενώ είναι απλούστερες από τις υδραυλικές λύσεις, οι μηχανικές μεταδόσεις είναι λιγότερο κατάλληλες για τις απαιτήσεις υψηλής ροπής εκκίνησης της λειτουργίας του εργάτη και έχουν σε μεγάλο βαθμό χάσει την εύνοια των θαλάσσιων εφαρμογών.

Υπάρχει επίσης ο ανθρώπινος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Τα συστήματα πολλαπλών ταχυτήτων απαιτούν εκπαίδευση χειριστή για να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά. Έχω δει περιπτώσεις όπου οι χειριστές είτε δεν κατανοούν το σύστημα είτε απλώς χρησιμοποιούν αποκλειστικά μία λειτουργία, ακυρώνοντας τον σκοπό. Όταν καθορίζετε εργάτες πολλαπλών ταχυτήτων, συνιστώ πάντα να συμπεριλαμβάνετε το εγχειρίδιο εκπαίδευσης και λειτουργίας ως μέρος του πακέτου προδιαγραφών.

Για τις περισσότερες λειτουργίες, θεωρώ ότι ένα απλό σύστημα 2-3 ταχυτήτων είναι το βέλτιστο. Περισσότερες ρυθμίσεις ταχύτητας προσθέτουν πολυπλοκότητα χωρίς ανάλογο λειτουργικό όφελος και το πρόσθετο κόστος των πιο εξελιγμένων συστημάτων ελέγχου είναι συχνά δύσκολο να δικαιολογηθεί. Το κλειδί είναι η αντιστοίχιση των προφίλ ταχύτητας/δύναμης με τις συγκεκριμένες λειτουργικές σας απαιτήσεις - όχι με τα θεωρητικά μέγιστα.

6. Αντιστοίχιση σεναρίου πρόσδεσης: Πώς να καθορίσετε έναν κάβουρα για τον συγκεκριμένο τύπο σκάφους σας

Μετά από όλη αυτή τη θεωρία, ας περάσουμε στην πράξη. Πώς ακριβώς καθορίζετε έναν εργάτη για το σκάφος σας; Το κλειδί είναι να αντιστοιχίσετε τις δυνατότητες του εργάτη στο συγκεκριμένο προφίλ πρόσδεσης - και αυτό ξεκινά με την κατανόηση του τι πραγματικά χρειάζεται να κάνει το σκάφος σας.

Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω τους τύπους σκαφών με τους οποίους έχω συνεργαστεί πιο συχνά και τις προδιαγραφές που λειτούργησαν για αυτούς.

Πλοία ανοιχτής θάλασσας(σκάφη ανεφοδιασμού πλατφορμών, χειριστές αγκυρών, σκάφη κατασκευής ανοιχτής θάλασσας) συνήθως λειτουργούν σε εκτεθειμένες τοποθεσίες με σημαντική δράση κυμάτων και ρεύματα. Το προφίλ πρόσδεσής τους απαιτεί υψηλή δύναμη συγκράτησης για τη διατήρηση της θέσης έναντι των περιβαλλοντικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με μέτρια ταχύτητα σχοινιού για εργασίες τοποθέτησης. Για ένα τυπικό PSV 80 μέτρων, συνιστώ χωρητικότητα εργάτη έλξης σχοινιού 15-25 τόνων με ταχύτητα σχοινιού 0-15 m/min. Η υψηλή απαίτηση συγκράτησης συνήθως κυριαρχεί σε αυτές τις προδιαγραφές και η δυνατότητα πολλαπλών ταχυτήτων είναι ιδιαίτερα επωφελής.

Ρυμουλκά λιμανιούπαρουσιάζουν διαφορετικό προφίλ. Αυτά τα σκάφη πρέπει να χειρίζονται βαριά σχοινιά πρόσδεσης για την υποβοήθηση των σκαφών, απαιτώντας συχνά μέγιστη δύναμη έλξης στην ελάχιστη ταχύτητα. Αλλά χρειάζονται επίσης γρήγορο χειρισμό σχοινιών για τις δικές τους εργασίες πρόσδεσης. Για ένα ρυμουλκό λιμένα 35-45 μέτρων, συνήθως συνιστώ έλξη σχοινιού 20-40 τόνων με ταχύτητα 0-12 m/min, με την υψηλότερη απαίτηση έλξης να αντικατοπτρίζει τα βαριά φορτία ρυμούλκησης που χειρίζονται αυτά τα σκάφη. Η ελάχιστη χωρητικότητα 3 συρόμενων σχοινιών είναι απαραίτητη για αυτές τις εφαρμογές.

Εμπορικά πλοία(φορτηγά πλοία, δεξαμενόπλοια, πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου) έχουν συνήθως τις απλούστερες απαιτήσεις, οι οποίες απαιτούν κυρίως συντήρηση των σχοινιών κατά τη διάρκεια των εργασιών φόρτωσης. Ένας εργάτης 10-20 τόνων με ταχύτητα σχοινιού 0-20 m/min καλύπτει τις περισσότερες απαιτήσεις, με την υψηλότερη ταχύτητα σχοινιού να αντικατοπτρίζει την ανάγκη γρήγορης διαχείρισης πολλαπλών σχοινιών πρόσδεσης κατά τη διάρκεια των λιμενικών εργασιών. Για τα VLCC και τα μεγάλα δεξαμενόπλοια, συνιστώ το υψηλότερο άκρο αυτού του εύρους λόγω των βαρύτερων σχοινιών πρόσδεσης που απαιτούνται.

Ναυτικά σκάφηέχουν εξειδικευμένες απαιτήσεις που συχνά περιλαμβάνουν ικανότητα κρουστικής φόρτισης και πλεονασμό. Οι στρατιωτικές προδιαγραφές (όπως η σειρά STANAG του ΝΑΤΟ) συχνά απαιτούν συγκεκριμένες ελάχιστες χωρητικότητες και πρωτόκολλα δοκιμών. Έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότερες ναυτικές εφαρμογές εμπίπτουν στο εύρος των 15-25 τόνων στα 0-15 m/min, αλλά με πρόσθετες απαιτήσεις για ταχεία κυκλική λειτουργία και αντοχή στη διάβρωση που επηρεάζουν την επιλογή υλικού.

Ακολουθεί μια λίστα ελέγχου πρακτικών προδιαγραφών που χρησιμοποιώ στην εργασία μου:

Λίστα ελέγχου προδιαγραφών

Τέλος, θέλω να τονίσω κάτι που εύχομαι να είχα καταλάβει νωρίτερα στην καριέρα μου: την αξία της συμβουλευτικής. Κάθε λειτουργία σκάφους είναι μοναδική και οι γενικές οδηγίες μπορούν να σας οδηγήσουν μόνο μέχρι ενός σημείου. Το φύλλο προδιαγραφών ενός νηογνώμονα σας λέει το ελάχιστο - αλλά δεν σας λέει τι είναι βέλτιστο για τη συγκεκριμένη λειτουργία σας. Σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να συζητήσετε τις απαιτήσεις σας με έμπειρους κατασκευαστές εργατών ή ναυτικούς μηχανικούς που έχουν εργαστεί με παρόμοια σκάφη. Η επένδυση σε σωστές προδιαγραφές αποφέρει οφέλη σε εξοπλισμό που ανταποκρίνεται πραγματικά στις λειτουργικές σας ανάγκες.

Συχνές ερωτήσεις

Ε: Μπορεί ένα βαρούλκο με εργάτη να αντικαταστήσει πλήρως ένα βαρούλκο με τύμπανο;

Α: Όχι, οι κάνουλες και τα βαρούλκα με τύμπανο εξυπηρετούν διαφορετικές κύριες λειτουργίες. Οι κάνουλες υπερέχουν στην τάνυση και την περιποίηση των σχοινιών, ενώ οι κάνουλες με τύμπανο είναι καλύτερες για την αποθήκευση σχοινιών και την παροχή σταθερών σημείων αγκύρωσης. Τα περισσότερα επαγγελματικά κινούμενα σκάφη διαθέτουν και τα δύο. Ένας κάνουλας μπορεί να χειριστεί τις περισσότερες εργασίες πρόσδεσης με σχοινί, αλλά ένα βαρούλκο με τύμπανο είναι απαραίτητο για την αποθήκευση της περίσσειας σχοινιού και την παροχή συνδέσεων με τα πικρά άκρα.

Ε: Πόσα περιτυλίγματα πρέπει να χρησιμοποιήσω στον εργάτη μου;

Α: Χρησιμοποιήστε τον ελάχιστο αριθμό περιτυλίξεων για να επιτύχετε την απαιτούμενη δύναμη συγκράτησης. Περισσότερες περιτύλιξεις αυξάνουν τη δύναμη συγκράτησης, αλλά αυξάνουν επίσης τον κίνδυνο στροφών κατά την οδήγηση (όπου το σχοινί τυλίγεται πάνω από τον εαυτό του) και κάνουν τον χειρισμό της πετονιάς πιο περίπλοκο. Συνιστώ 3 περιτύλιξεις ως βασικό σημείο εκκίνησης, προσθέτοντας περιτύλιξεις μόνο όταν απαιτείται μεγαλύτερη δύναμη συγκράτησης.

Ε: Πώς επηρεάζει η διάμετρος του σχοινιού την απόδοση του εργάτη;

Α: Το σχοινί μεγαλύτερης διαμέτρου αυξάνει την ενεργό ακτίνα περιτύλιξης, η οποία σε σταθερές στροφές κινητήρα αυξάνει την ταχύτητα της πετονιάς. Ωστόσο, το μεγαλύτερο σχοινί αυξάνει επίσης τις δυνάμεις τριβής και μπορεί να απαιτήσει αναλογικά περισσότερες περιτυλίξεις για ισοδύναμη δύναμη συγκράτησης. Να προσαρμόζετε πάντα τις προδιαγραφές του εργάτη σας στην αναμενόμενη διάμετρο του σχοινιού λειτουργίας σας.

Ε: Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός εργάτη και ενός βαρούλκου;

Α: Ένα βαρούλκο χρησιμοποιεί μια αλυσίδα τσιγγάνων για να εμπλακεί με την αλυσίδα της άγκυρας, ενώ ένας εργάτης χρησιμοποιεί τριβή για να εμπλακεί με το σχοινί. Τα βαρούλκα έχουν σχεδιαστεί ειδικά για χειρισμό αγκυρών, ενώ οι εργάτες είναι βελτιστοποιημένοι για λειτουργίες πρόσδεσης με σχοινί. Υπάρχουν ορισμένες συνδυασμένες μονάδες, αλλά γενικά είναι λιγότερο ικανές από τον ειδικό εξοπλισμό.

Ε: Πόσο συχνά πρέπει να επιθεωρώ τον κύλινδρο μου;

Α: Συνιστώ οπτική επιθεώρηση πριν από κάθε σημαντική λειτουργία και λεπτομερή επιθεώρηση σε μηνιαία βάση. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση της επιφάνειας του τυμπάνου, στην ακεραιότητα του υδραυλικού συστήματος και στην κατάσταση των ρουλεμάν. Συνιστάται ετήσια γενική επισκευή από εξειδικευμένους τεχνικούς για σκάφη που λειτουργούν τακτικά.

Αυτό το άρθρο παρέχεται από την Yining Hydraulic, έναν κορυφαίο κατασκευαστή υδραυλικού εξοπλισμού πρόσδεσης. Για τεχνικές προδιαγραφές των εργατών σειράς IYPJ ή των βαρούλκων σειράς IYJ, επισκεφθείτε την ιστοσελίδαini-hydraulic.comή επικοινωνήστε με την τεχνική μας ομάδα.

1. | Ιστότοπος εταιρείας*

Εξωτερικές αναφορές και πρότυπα

1. ISO 17325 — Πλοία και Ναυτιλιακή Τεχνολογία — Βαρούλκα πρόσδεσης(rel="nofollow") — Διεθνές πρότυπο για το σχεδιασμό, τις δοκιμές και την επαλήθευση απόδοσης βαρούλκων πρόσδεσης.
2. PIANC — Οδηγίες για τον εξοπλισμό πρόσδεσης(rel="nofollow") — Οδηγίες της Ένωσης Ναυτικής Ναυσιπλοΐας για την επιλογή βαρούλκου και την ανάλυση πρόσδεσης.
3. DSM Dyneema — Τεχνικά Δεδομένα Σχοινιού Πολυαιθυλενίου Υψηλού Μέτρου Ελαστικότητας (HMPE)(rel="nofollow") — Αναφορά για τους συντελεστές τριβής και τις ιδιότητες επιμήκυνσης σχοινιών HMPE για σχεδιασμό εργάτη.
4. WireCo WorldGroup — Τεχνικό Εγχειρίδιο Συρματόσχοινου από Χαλύβδινο Σύρμα(rel="nofollow") — Βιομηχανική αναφορά για την κατασκευή συρματόσχοινων από χάλυβα, την ελάχιστη ακτίνα κάμψης και τις απαιτήσεις διαμέτρου τυμπάνου εργάτη.
5. ScienceDirect — Σχεδιασμός Συστήματος Πρόσδεσης για Πλοία και Υπεράκτιες Κατασκευές(rel="nofollow") — Ακαδημαϊκή αναφορά που καλύπτει τη μεθοδολογία υπολογισμού έλξης της γραμμής του βαρούλκου εργάτη για διάφορους τύπους σκαφών.
6. ResearchGate — Μηχανική Τριβής σε Σχεδιασμό Βαρούλκου με Στροφείο(rel="nofollow") — Μελέτη με αξιολόγηση από ομοτίμους σχετικά με την εφαρμογή της εξίσωσης του εργάτη Euler στον σύγχρονο σχεδιασμό βαρούλκων πρόσδεσης.
7. DNV — Κανόνες για την Ταξινόμηση Πλοίων(rel="nofollow") — Απαιτήσεις νηογνώμονα για εξοπλισμό πρόσδεσης, συμπεριλαμβανομένης της πιστοποίησης ισχύος συγκράτησης βαρούλκου εργάτη.
8. Bureau Veritas — Κανόνες για τον εξοπλισμό πρόσδεσης(rel="nofollow") — Απαιτήσεις ταξινόμησης αμαξώματος για δοκιμές πέδησης βαρούλκου και συστήματα χειρισμού σχοινιών.
9. ISO 4565 — Μικρά σκάφη — Βαρούλκα αγκύρωσης(rel="nofollow") — Πρότυπο αναφοράς για σχεδιασμό βαρούλκου τύπου εργάτη που χρησιμοποιείται σε εφαρμογές αγκύρωσης και πρόσδεσης.
10. ABS — Κανόνες για την κατασκευή και την ταξινόμηση χαλύβδινων σκαφών(rel="nofollow") — Απαιτήσεις ταξινόμησης για τον σχεδιασμό βαρούλκων πρόσδεσης και εργάτη σε σκάφη κατηγορίας ABS.

Εσωτερικοί σύνδεσμοι

1. Υδραυλικός εργάτης σειράς IYPJ — Yining Hydraulic
2. Υδραυλικό βαρούλκο IYJ — Υδραυλικό Yining
3. Βαρούλκο αγκύρωσης σειράς IYM — Yining Hydraulic
4. Προϊόντα Υδραυλικών Κινητήρων — Yining Hydraulic
5. Προϊόντα Πλανητικού Κιβωτίου Ταχυτήτων — Yining Hydraulic